i westchnęła. - I co z tego? Każdy ma jakieś tajemnice. Nie wolno cię za to potępiać... - Pokręciła głową. - Teraz nie musisz już uciekać. We dwójkę damy sobie radę. Sami przeciwko światu... Ollie przytaknął niemo. Przykro mu było, że ją okłamywał, bo właśnie pojaśniała sieć. Tak po prostu: pstryk! - i gotowe. Resztę mógł sobie łatwo dopowiedzieć. Annie ochłonie, pomyśli trochę... i zacznie panikować. Przedtem zdarzało się to tylko wtedy, kiedy przekraczał próg intymności. Lecz Annie była wyjątkowa. Nie musiało dojść do zbliżenia, żeby znalazła się w jego sieci. Następnego dnia wciąż snuła dalsze wspólne plany. Ollie słuchał jej z przyjemnością. Cieszył się każdą mijającą chwilą, bo dobrze wiedział, że to już nie potrwa długo. Wracała pustka. Sieć odbierała wszelką radość. Po kolacji leżeli w łóżku, trzymając się za ręce. Wszystko szło tak, jak przewidywał. Dziewczyna była cicha i zamyślona. - Czytałeś dzis
m.mlotkowski