nu niewielkie plamki swojej krwi. Kiedy skończył, kilka uporczywych śladów, które nie dały się wytrzeć, było właściwie niezauważalnych na długim włosie ciemnobrązowego dywanu. Nikt tu jednak nie będzie przeprowadzał drobiazgowych oględzin. Skoro pomieszczenie na pierwszy rzut oka wygląda, jakby nic się nie stało, policja nie będzie miała powodów do podejrzeń. Sprzątnął środki czyszczące, szmatki wyrzucił do worka na śmieci. Potem stanął na środku pokoju i obejrzał uważnie całe pomieszczenie, czy gdzieś jeszcze nie zostały ślady powalce. Jedynym miejscem, mogącym zwrócić czyjąś uwagę, był pusty prostokąt po lustrze otoczony obwódką sadzy. Ben wyjął ze ściany dwa haczyki, po których zostały niewielkie dziurki. Wziął kilka papierowych ręczników i przetarł brudną otoczką na ścianie, delikatnie strzepując osad, aby wyrównać ciemniejsze i jaśniejsze miejsca. Nadal było widać, że coś tu wisiało, ale teraz ktoś, kto na to patrzył, m
m.mlotkowski