9914.TXT

(1 KB) Pobierz
em,
nieczuła ziemia przyjęła ciało Dana Shannona.
Żałobnicy z wolna zaczęli się rozchodzić. Teraz już bez żenady spoglądali w stronę
samochodu, w którym siedział Joey.
Tuż po odejściu księdza na cmentarzu zawirowały liście porwane nagłym podmuchem
wiatru. Ulatywały nad grobami niczym rozgniewane duchy, obudzone z niespokojnego snu.
Po niebie przetoczyło się echo gromu. Znowu zbierało się na burzę, więc ludzie
przyspieszyli kroku.
Grabarz z pomocnikiem zabrali lewary i zdemontowali czarny plastikowy płot wokół
grobu.
Zaczęło padać. Jeden z grabarzy w żółtym przeciwdeszczowym płaszczu zdjął kwiaty
i płachtę z pagórka wykopanej ziemi.
Drugi usiadł za kierownicą małego spychacza, zwanego „rysiem”. Pojazd był tak
samo żółty jak peleryna grabarza.
Zanim deszcz zdążył zalać otwartą mogiłę, „ryś” zepchnął ziemię do dołu i ugniótł
gÄ…sienicami.
- Żegnaj - powiedział Joey.
W tym momencie chyba powinien mieć wrażenie, że coś s
Zgłoś jeśli naruszono regulamin