rzez niego wpadła pod samochód. Biegła co sił w nogach i przez cały czas patrzyła za siebie. Wypadła na szosę, zobaczyła mnie, krzyknęła... i wtedy to się stało. Jezu... To potworne. Nigdy w życiu nie przeżyłem czegoś tak strasznego i mam szczerą nadzieję, że już nie przeżyję. Usłyszałem trzask i od razu wiedziałem, że ją zabiłem”. „A gdzie ten, który ją gonił?”. „Stanął jak wryty i ze zdziwieniem patrzył w moją stronę. Kiedy wysiadłem, odwrócił się i uciekł z powrotem do lasu, między drzewa. Próbowałem go złapać, więc pobiegłem za nim, ale lepiej ode mnie znał okolicę. Zwiał, zanim zdążyłem wdrapać się na górę. Biegłem dziesięć, może dwadzieścia metrów wąską ścieżką wydeptaną przez sarny, ale potem ścieżkarozeszła się w trzy strony i nie wiedziałem, gdzie skręcić. Lał deszcz, nie było odrobiny słońca, a w lesie o tej porze zawsze jest już ciemno. W dodatku wiatr zagłuszał wszelkie inne dźwięki. Wróciłe
m.mlotkowski