Artymicz Rafał - Reanimacja.pdf

(1819 KB) Pobierz

R A FA Ł A RT Y M I C Z

Reanimacja

Reanimacja – z łac. reanimatio – przywrócenie życia

PÓŁ ROKU WCZEŚNIEJ

– Wypuść go. Masz dysk i mnie. Myślisz, że jak masz

poparcie kilku polityków na swoje eksperymenty, to ci wszystko

wolno? Koledzy z Nowego Życia ci nie pomogą. To już jest

koniec, zadbałem o to.

– Skończ te puste groźby. Teraz to ja zabiorę ci wszystko, tak

jak ty mi zabrałeś.

– Ja i tak nie mam już niż do stracenia.

– Ależ masz – powiedział profesor z satysfakcją. – Zresztą

masz to dzięki mnie. I tym razem ja ci to odbiorę, bo mam do

tego pełne prawo. – Schmidt nagle przesunął lufę pistoletu

w stronę Mariusza. – Zemsta jest słodka. Warto było czekać,

żeby to zobaczyć.

– Nie! – wrzasnął Korczyński.

Profesor Schmidt głośno się zaśmiał.

ROZDZIAŁ 1

Artur ześlizgnął się po spoconym ciele Mariusza na swoją

stronę łóżka. Na twarzy miał uśmiech od ucha do ucha. Był

szczęśliwy, najszczęśliwszy na świecie, a to zasługa faceta

leżącego obok, który zresztą uważał dokładnie tak samo. Leżeli

tak w ciszy, aż w końcu Artur ją przerwał:

– Byłeś zajebisty.

Zmęczony, ale zadowolony Mariusz leżał na brzuchu

i patrzył na swojego kochanka, który dał mu buziaka w usta.

– Nic cię nie boli? – Położył rękę na jego brzuchu i przejechał

po bliźnie po operacji sprzed paru tygodni.

– Nie, już się wszystko zagoiło.

– Ta blizna będzie mi zawsze przypominać, jak niewiele

brakowało, żebym cię stracił na zawsze.

– Ciii. – Artur położył mu palce na ustach. – Swoją drogą to

ładnie mnie pozszywałeś. – Puścił mu oczko. – A ciebie nic nie

boli?

– A mnie co miałoby boleć?