PROBLE~2.PDF

(102 KB) Pobierz
Marzenna Zaorska
Uniwersytet Warmińsko-Mazurski w Olsztynie
Problemy życiowe młodych osób
dorosłych głuchoniewidomych
o niskim poziomie funkcjonowania w perspektywie
rzeczywistości, oczekiwań, deklaracji pomocowych
Streszczenie
W tekście niniejszego artykułu podjęto zagadnienie aktualnych, ważnych życiowo problemów
młodych osób dorosłych głuchoniewidomych o niskim poziomie funkcjonowania, a więc osób, któ-
re zamknęły drogę edukacji szkolnej, na ogół specjalnej, i po tym okresie doświadczają różnorod-
nych trudności w obszarze samorealizacji osobistej i zawodowo-społecznej. Równocześnie znajdują
się w sytuacji, w której postulowana prawnie pomoc społeczna nie odpowiada ich faktycznym po-
trzebom, co może doprowadzać do niwelacji wykazywanej aktywności własnej i społecznej, ogra-
niczenia planów życiowych, indywidualnych ambicji, a nawet alienacji i zniechęcenia wobec tego,
co się wokół znajduje oraz dzieje.
Słowa kluczowe: osoba niepełnosprawna, osoba z równoczesnym poważnym uszkodzeniem
słuchu i wzroku, edukacja, rehabilitacja, wsparcie społeczne, asystent osoby niepełnosprawnej.
Problems in life of young and adult deaf-blind people
with a low functionality level
in the light of reality, expectations
and received declarations of help
Summary
The article undertakes the topic of current and important problems of young and adult
deaf-blind people with a low level of everyday functionality – people who finished their, in most
cases special education on school level and are experiencing, after that period of their life has
##7#52#aMTg0NDg2M0EzMTY0NjI2Ng==
##7#52#aMTg0NDg2M0EzMTY0NjI2Ng==
##7#52#aMTg0NDg2M0EzMTY0NjI2Ng==
32
Część I.
Konstruowanie rzeczywistości społecznej osób…
ended, multiple hardships in social and professional self-fulfillment. At the same time, they find
themselves in a situation, in which the legislatively propounded social help doesn’t meet their real
needs, which can lead to the leveling of their personal and social activity, limitation of life plans
and personal ambitions, and, even – alienation and despondency towards what is happening around
them.
Keywords: disabled person, a person with both sight and hearing disorders, education, rehabi-
litation, social aid, personal assistant.
Wprowadzenie
Równoczesne poważne uszkodzenie słuchu i wzroku, szczególnie jeśli
występuje od urodzenia lub wczesnego dzieciństwa, może istotnie ograniczać
oraz ukierunkowywać przebieg rozwoju psychofizycznego i społecznego, de-
terminować formę, treści, możliwy poziom edukacji szkolnej oraz jakość życia
osoby dorosłej, zwłaszcza w kontekście autonomii, samorealizacji w sferze
życia osobistego, społeczno-zawodowego i spełniania siebie w podążaniu indy-
widualną ścieżką własnego istnienia (M. Zaorska, 2002).
Wiele osób z równoczesnym uszkodzeniem słuchu i wzroku od urodzenia
albo wczesnego dzieciństwa z powodu posiadanej niepełnosprawności oraz
skorelowanych z niepełnosprawnością wielorakich i zróżnicowanych konse-
kwencji, w tym m.in. w obszarze komunikacji, to absolwenci szkół specjalnych
adresowanych nie tylko do uczniów z zaburzeniami sensorycznymi, ale także,
a właściwie przede wszystkim z niepełnosprawnością intelektualną. W wielu
przypadkach również absolwenci szkół przysposobienia do pracy w dostępnym
i częstokroć bardzo tradycyjnym zakresie uzyskanej specjalizacji prozawodo-
wej, tzn. specjalności tworzącej możliwość bycia aktywnym zawodowo bez
oficjalnego nadania prawa do wykonywania zawodu, w ramach którego specja-
lizowanie się prozawodowe było realizowane (M. Zaorska, 2010).
Ponadto w analizowanej grupie znajdują się osoby z problemami natury
intelektualnej i wynikającymi z nich problemami dotyczącymi uzyskanego
zasobu wiedzy ogólnej, nabytych umiejętności społecznych, wykazywanej
aktywności w stosunku do samego siebie oraz w relacjach międzyludzkich.
Dodatkowo wiele z takich osób przejawia zawężone możliwości w posługiwa-
niu się mową artykułowaną, pismem (szczególnie ręcznym), nawet prostymi
operacjami matematycznymi, adekwatnej orientacji w czasie i przestrzeni
(M. Zaorska, 2008).
Wkraczając w dorosłe życie, po ukończeniu szkoły znajdują się one
w niezwykle skomplikowanej sytuacji osobistej oraz z potrzebą dookreślenia
przyszłego życia i dokonania wyborów w kwestii aktywności codziennej,
zawodowej, rodzinnej, a także dookreślenia aspektu materialnego ludzkiej
egzystencji.
Plik zabezpieczony watermarkiem jawnym i niejawnym: 1844863A31646266
##7#52#aMTg0NDg2M0EzMTY0NjI2Ng==
##7#52#aMTg0NDg2M0EzMTY0NjI2Ng==
##7#52#aMTg0NDg2M0EzMTY0NjI2Ng==
M. Zaorska:
Problemy życiowe młodych osób dorosłych…
33
Co prawda, większość takich osób z racji posiadania orzeczenia o stop-
niu niepełnosprawności, i to na ogół w stopniu znacznym (z jednocześnie
przydzieloną symboliką – kodem niepełnosprawności: 01-U – upośledzenie
umysłowe; 03-L – zaburzenia głosu, mowy i choroby słuchu; 04 -O – choroby
narządu wzroku), nabywa prawo do renty z tytułu niepełnosprawności, która
niewątpliwie konstruuje określone poczucie stabilizacji finansowej. Nie daje
jednakże prawdziwej satysfakcji z zarobkowania poprzez wykonywaną pracę.
Do czasu, kiedy żyją najbliżsi, nade wszystko rodzice, tworzy czasami złudne
poczucie posiadania określonego minimum bezpieczeństwa emocjonalnego
i materialnego. Ale nie jest to w żadnym razie poczucie prawdziwej satysfakcji,
że dzięki własnemu wysiłkowi uzyskuje się wynagrodzenie za realizowaną
aktywność zawodową.
Innym problemem omawianych osób jest zagadnienie życia osobistego. Na
ogół zamieszkują one z rodzicami i nadal są z nimi związane bardziej jako
dzieci aniżeli ludzie pełnoletni. Jeśli nie zdecydują się na udział w warsztacie
terapii zajęciowej lub w dziennym domu samopomocy, przeważnie zajmują się
domem, zwykłymi czynnościami gospodarczymi, a w czasie wolnym rozwojem
własnych zainteresowań (np. artystycznych), wykonywaniem prac wynikają-
cych z uzyskanej specjalizacji prozawodowej lub korzystają z Internetu (np.
Gadu-Gadu, Facebook).
Na tle zarysowanej charakterystyki pojawia się wręcz przygnębiający obraz
życia młodych osób dorosłych z równoczesnym uszkodzeniem słuchu i wzroku
o niskim poziomie funkcjonowania. Pojawia się też wiele zasadnych pytań
o to, czy tak powinno wyglądać ich życie. Przede wszystkim pytanie, dlaczego
tak się dzieje i co można uczynić, aby pomóc takim osobom wydobyć się
z istnienia w statusie dziecka, a ich rodzinom, szczególnie rodzicom udzielić
wsparcia w opiece nad nimi.
Dorosłość młodych osób głuchoniewidomych
o niskim poziomie funkcjonowania –
dlaczego taka, a nie inna w świetle istniejących
przepisów prawa oświatowego oraz uwarunkowań społecznych?
Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 17 listopada 2010
roku w sprawie warunków organizowania kształcenia, wychowania i opieki
dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnych oraz niedostosowanych społecznie
w przedszkolach, szkołach i oddziałach ogólnodostępnych lub integracyjnych
(Dz.U. 2010, nr 228, poz. 1490) w § 3 określa granice wiekowe realizacji
kształcenia uczniów niepełnosprawnych do końca roku szkolnego, w którym
uczeń kończy: 1) 18. rok życia – w przypadku szkoły podstawowej; 2) 21. rok
Plik zabezpieczony watermarkiem jawnym i niejawnym: 1844863A31646266
##7#52#aMTg0NDg2M0EzMTY0NjI2Ng==
##7#52#aMTg0NDg2M0EzMTY0NjI2Ng==
##7#52#aMTg0NDg2M0EzMTY0NjI2Ng==
34
Część I.
Konstruowanie rzeczywistości społecznej osób…
życia – w przypadku gimnazjum; 3) 23. rok życia – w przypadku szkoły po-
nadgimnazjalnej. Natomiast w Rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej
i Sportu z dnia 18 stycznia 2005 roku w sprawie warunków organizowania
kształcenia, wychowania i opieki dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnych
oraz niedostosowanych społecznie w specjalnych przedszkolach, szkołach
i oddziałach oraz w ośrodkach (Dz.U. 2005, nr 19, poz. 165 i 166) w § 3.1.
podaje się następujące kryteria wiekowe edukacji instytucjonalnej uczniów
niepełnosprawnych w poszczególnych typach szkół: 1) 18. rok życia – w przy-
padku szkoły podstawowej; 2) 21. rok życia – w przypadku gimnazjum;
3) 24. rok życia – w przypadku szkoły ponadgimnazjalnej. W powyższym
rozporządzeniu wskazano też warunki organizacji, dostosowania oraz reali-
zacji egzaminu na koniec każdego etapu nauczania, w tym etapu kształcenia
zawodowego.
Jednakże zgodnie z § 49 ust. 4 oraz § 38 ust. 2, 3, 4 Rozporządzenia MEN
z dnia 30 kwietnia 2007 roku w sprawie warunków i sposobu oceniania,
klasyfikowania i promowania uczniów i słuchaczy oraz przeprowadzania
sprawdzianów i egzaminów w szkołach publicznych (Dz.U. 2007, nr 83, poz.
562) uczniowie z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu umiarkowa-
nym lub znacznym nie przystępują do sprawdzianu i egzaminu gimnazjalnego.
Zwolnienie ucznia z obowiązku przystąpienia na koniec szkoły podstawowej
do sprawdzianu z opanowania umiejętności ustalonych w standardowych
wymaganiach i egzaminu gimnazjalnego (na pisemny wniosek rodziców lub
prawnych opiekunów) może dotyczyć uczniów z niepełnosprawnościami
sprzężonymi, tzn. gdy u ucznia niesłyszącego, słabo słyszącego, niewidomego,
słabo widzącego, z niepełnosprawnością ruchową, z upośledzeniem umysło-
wym w stopniu lekkim, z autyzmem, dysponującego orzeczeniem o potrzebie
kształcenia specjalnego, występuje co najmniej jeszcze jedna z wymienionych
niepełnosprawności. W podanych okolicznościach uczniowie VI klasy szkoły
podstawowej mogą zostać zwolnieni z obowiązku przystąpienia do spraw-
dzianu, a uczniowie III klasy gimnazjum, jeśli nie rokują kontynuowania
nauki w szkole ponadgimnazjalnej, mogą zostać zwolnieni z obowiązku przy-
stąpienia do egzaminu gimnazjalnego. Z trzeciej części egzaminu gimnazjal-
nego (dotyczącej języka obcego nowożytnego) mogą być zwolnieni uczniowie,
którzy z powodu swojej niepełnosprawności nie potrafią samodzielnie czytać
lub pisać.
W kwestii egzaminu zawodowego w § 111.1. podano, że:
absolwenci ze specyficznymi trudnościami w uczeniu się mają prawo przystąpić do egza-
minu zawodowego w warunkach i formie dostosowanych do indywidualnych potrzeb
psychofizycznych i edukacyjnych, na podstawie opinii publicznej poradni psychologiczno-
-pedagogicznej, w tym publicznej poradni specjalistycznej, albo niepublicznej poradni
psychologiczno -pedagogicznej, w tym niepublicznej poradni specjalistycznej.
Plik zabezpieczony watermarkiem jawnym i niejawnym: 1844863A31646266
##7#52#aMTg0NDg2M0EzMTY0NjI2Ng==
##7#52#aMTg0NDg2M0EzMTY0NjI2Ng==
##7#52#aMTg0NDg2M0EzMTY0NjI2Ng==
M. Zaorska:
Problemy życiowe młodych osób dorosłych…
35
W punkcie 2:
w przypadku absolwentów posiadających orzeczenie o potrzebie indywidualnego nauczania
dostosowanie warunków i formy przeprowadzania egzaminu zawodowego do indywidual-
nych potrzeb psychofizycznych i edukacyjnych absolwenta może nastąpić na podstawie tego
orzeczenia.
W punkcie 6:
absolwenci chorzy lub niesprawni czasowo, na podstawie zaświadczenia o stanie zdrowia
wydanego przez lekarza, mogą przystąpić do egzaminu zawodowego w warunkach i formie
odpowiednich ze względu na ich stan zdrowia.
W tym miejscu warto zauważyć, że kryterium długości trwania edukacji
szkolnej uczniów z niepełnosprawnościami jest tylko i wyłącznie wiek ich
życia, a nie np. uzyskany poziom psychofizycznego funkcjonowania, samo-
dzielności życiowej i społecznej czy wiek inteligencji. Ponadto obecność za-
pisu o możliwości zwolnienia uczniów z niepełnosprawnościami sprzężonymi
z egzaminu gimnazjalnego pod warunkiem braku zamiaru kontynuowania
kształcenia na poziomie ponadgimnazjalnym, np. w szkole zawodowej, co
może wykluczać i
de facto
wyklucza ich z prawa do kontynuacji edukacji
na poziomie kształcenia zawodowego. Takie podejście sprawia, że uczniowie
ci nie mają możliwości zdobycia nawet najprostszego zawodu popartego
stosownym egzaminem zawodowym, i ukierunkowuje edukację zawodową
omawianej grupy niepełnosprawnych na obszar przysposobienia do pracy,
który, jak wskazuje sama jego nazwa, jest przysposobieniem do pracy, ale
bez nadania sformalizowanych prawnie kwalifikacji zawodowych. Opisana
sytuacja tworzy barierę nie do przejścia w kontekście przyszłej aktyw-
ności zawodowej, nacelowuje na pozostającą do dyspozycji aktywność
w warsztatach terapii zajęciowej, a w przyszłości w zakładach aktywności
zawodowej.
Ponadto, obok kwestii zawodowych, osoby z równoczesnym poważnym
uszkodzeniem słuchu i wzroku o niskim poziomie funkcjonowania mają
utrudniony dostęp do dóbr kultury, instytucji społecznych, problemy w rela-
cjach z innymi ludźmi, w związkach przyjacielskich, rodzinnych, małżeńskich.
Mentalne podejście do kwestii ograniczeń obecnych u tych osób, korespondu-
jących z ich niepełnosprawnością, przejawia się nie tylko w naznaczających
możliwościach, ale i postawach ogólnospołecznych wobec nich. Również
w przepisach prawa, które w sposób niejawny, utajniony kontekstowo ograni-
czają czy wręcz uniemożliwiają samorealizację osobową, rodzinną, zawodowo-
-społeczną, poczucie godności i bycia człowiekiem dorosłym, wypełniającym
swoje dorosłe role na miarę posiadanych możliwości oraz uzyskanego poziomu
sprawności ogólnej i psychofizycznej.
Plik zabezpieczony watermarkiem jawnym i niejawnym: 1844863A31646266
##7#52#aMTg0NDg2M0EzMTY0NjI2Ng==
##7#52#aMTg0NDg2M0EzMTY0NjI2Ng==
##7#52#aMTg0NDg2M0EzMTY0NjI2Ng==
Zgłoś jeśli naruszono regulamin